فداوم ذكر اللّه تعالى و توكّل عليه واستعذ باللّه من شرورهم وأطرق عنهم وانكر بقلبك فعلهم واجهر بتعظيم اللّه تعالى لتسمعهم ، فإنّك بها تؤيّد وتكفى شرَّهم ؛ « 1 » مبادا درِ خانه ستمكاران را بكوبى و با آنان همدم گردى . . . اى كميل ! اگر مجبور شدى با آنان هم مجلس شوى ، پيوسته خدا را ياد كن و بر او توكل نما و از شرّ آنان به خدا پناه ببر . از آنان چشم برگير ، سر به زير انداز و با قلب خود ، كارشان را انكار كن . بلند خد ا را به بزرگى ياد كن ، تا آنان بشنوند و هيبت تو آنان را بگيرد و از شرشان در امان مانى . امام على بن الحسين عليه السلام در ضمن نامه اى به محمّد بن شهاب زهرى مىنويسد : أوليس بدعا إيّاك حين دعاك جعلوك قطباً اداروا بك رحى مظالمهم وجئراً يعبرون عليك إلى بلاياهم وسُلّماً إلى ضلالتهم داعياً غيّهم سالكاً سبيلهم يدخلون بك الشكّ على العلماء ويقتادون بك قلوب الجهّال إليهم ، فلم يبلغ أخصّ وزرائهم ولا أقوى أعوانهم إلّادون ما بلغت من إصلاح فسادهم واختلافاً لخاصّة والعامة إليهم ، فما أقل ما أعطوك في قدر ما أخذوا منك و ما أيسر ما عمروا لك في كنف ما خربوا عليك ، فانظر لنفسك فإنّه لاينظر لها غيرك وحاسبها حساب رجل مسؤول ؛ « 2 » آيا چنين نيست كه : با فراخوانى تو به دربار خود ، مىخواهند تو را قطبى كنند تا آسياب مظالمشان را بر محور تو به گردش درآورند و پلى كنند تا از آن به سوى ظلم و ستم بر مردم عبور كنند و نردبان گمراهى خويش سازند و مبلغ روزگار سياه و به راه خود ، بكشانندت ؟ در دل تو نسبت به علماى حقيقى ترديد افكنده و به وسيله تو دل مردم نادان را به خود جلب كنند . مقربترين وزيران و نيرومندترين معاونان و ياران آنان ، كمتر از تو مفاسدشان را درنظر مردم توجيه كرده و خاصّه و عامه را به دربار آنان مىكشانند . چه مزد ناچيز و اندكى ، در برابر بهره سرشارى كه از تو مىبرند ، به تو

--> ( 1 ) ( . ) بحارالانوار ( ، ج 72 ، ص 413 . ) ( 2 ) ( . ) بحارالانوار ( ، ج 75 ، ص 132 . )